St. Franciscus van Assisi (4 oktober)

Te midden van zijn medebroeders stierf Franciscus van Assisi op 3 oktober 1226. Hij werd toen al door veel mensen bemind en als heilige beschouwd. Hij was, zoals hij dat zelf uitdrukte, getrouwd met Vrouwe Armoede, maar voelde zich rijk door zijn verbondenheid met God en de schepping.

Franciscus schrijft zijn volgelingen voor dat zij alles mogen eten wat de goede aarde voortbrengt. Alles moet gezien worden als goede gave van God. Zelf matigde hij zich zeer, ook in verbondenheid met de armen.

Niet alleen mensen, maar ook wind en water,
vogels, bloemen en kruiden, waren voor hem broeder en zuster. De aarde noemde hij niet alleen zijn zuster, maar ook zijn moeder. God beschouwde hij als zijn vader.

De Lofzang op de schepselen die Franciscus aan het einde van zijn leven schreef, wordt ook wel Zonnelied genoemd. De lofzang begint namelijk met een verwijzing naar de zon als beeld van licht van God. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zonnebloemen tegenwoordig vaak met Franciscus in verband worden gebracht.

Door zijn verbondenheid met de hele schepping werd Franciscus in 1979 uitgeroepen tot beschermheilige van ecologen en milieubeschermers. Dierendag wordt op 4 oktober gevierd, de feestdag van St. Franciscus.

 

Vrede in verbondenheid met water, aarde en hemel
Tijdens een Franciscaans jongeren treffen in het klooster van de minderbroeders franciscanen in Megen was het thema Vrede en alle goeds! Het is een groet die franciscaanse mensen over de hele wereld gebruiken.

Tijdens de vieringen klonk vaak een lied van Iona,
een christelijk- keltische oecumenische gemeenschap in Schotland:

‘De Vrede van de aarde en de hemel zij geheel met jou;
De vrede van rivieren en de zeeën moge die zijn met jou
Diepe vrede kome over jou.
Gods vrede groeie in jou’
.

Iona song
– ‘The peace of the earth and heaven’ –

 

Jacoba en de amandelkoekjes voor Franciscus

Een voorname vrouw uit Rome, die Franciscus ontmoette en met wie zij bevriend raakte, hoorde van zijn sterfbed. Zij spoedde zich uit Rome naar Assisi en bracht zijn geliefde amandelkoekjes mee. Hij genoot daarvan elke keer als hij in Rome was en haar bezocht.

 

Amandelbomen komen algemeen voor in de landen van rond de Middellandse Zee. Het zijn de eerste bomen die bloeien na de winter.  In de bijbel is de amandel een beeld van bevestiging en uitverkiezing. Lees Numeri 17 vers 23, lees ook Jeremia 1 vers 11. Knoppen en bloemen worden ter versiering in de luchter voor de ark van het verbond nagemaakt, lees Exodus 25 vers 31-35.

 

 

♦ Recepten: