Advent

Advent, Kerstmis en Epifanie zijn te vergelijken met de tijd van de verwachting, het wonder van de geboorte en de bekendmaking aan de buitenwereld.

In het liturgisch jaar is de advent een verstilde tijd waarbij de aanstaande moeder Maria een belangrijke rol speelt, waarin Johannes de Doper de komst van Jezus aankondigt en de profeet Jesaja dromen heeft van een ongekende vrede op aarde (een kind dat speelt bij het hol van een adder, leeuw en rund vreten samen hooi en een kind kan ze weiden…).

Precies in de donkerste tijd van het jaar, de dag het kortst, de nacht het langst, wordt het licht geboren. Natuurlijk stoelt de datum van viering van de geboorte van Jezus op een oud midwinterfeest, het is een kerstening (christening). Het licht van Christus verlicht onze wereld en ons leven en de randfiguren, de herders, zien dat het eerst.

In de weken daarna, in de kersttijd zijn er moment dat de betekenis van dit kind openbaar wordt: de wijzen uit het oosten (drie heidense figuren als beeld van de drie toenmalig bekende continenten), de doop van het kind in de Jordaan, een grensrivier tussen woestijn en vruchtbaar land, de opdracht van Jezus in de tempel, waarbij hij opgedragen wordt aan zijn schepper God, het eerste optreden van Jezus in het openbaar, tijdens de bruiloft van Kana.

Zie recepten voor advent

.